ตอนที่ 26

ในนัดสุดท้ายของลีก มีการมอบถ้วยแชมป์ และทีมก็จัดงานฉลองแชมป์ขึ้นมา หลังจากเลื่อนชั้นมาหลายปี เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ลีกอาชีพ ลีกเยอรมันใต้

งานฉลองก็เรียบง่ายเช่นกัน เจียงซานเป็นคนเสนอให้ผู้เล่นทุกคนขี่จักรยาน แล้วปั่นวนไปรอบหมู่บ้านใกล้เคียงหลายแห่ง

วงดนตรีประจำหมู่บ้านเห็นโอกาส จึงหยิบเครื่องดนตรีออกมา บรรเลงเพลงและร้องเพลง เดินตามมาติด ๆ ส่วนเด็ก ๆ ในหมู่บ้านมีความสุขมาก พวกเขาเลี้ยงลูกฟุตบอลวนไปรอบจักรยาน และในหัวใจก็เต็มไปด้วยความฝันเกี่ยวกับฟุตบอล

ในงานเลี้ยง เจ้าหน้าที่ของสโมสรทุกคนมารวมตัวกันเพื่อแบ่งเงินต่อ พวกเขาเคยแบ่งเงินกันไปแล้วครั้งหนึ่งตอนคว้าแชมป์ครึ่งฤดูกาล ด้วยประสบการณ์อันล้นเหลือ คราวนี้เหตุการณ์จึงไม่หลุดการควบคุมอีก ภายใต้การดำเนินงานของไรอัน งานก็จบลงอย่างราบรื่น

ผู้เล่นได้รับเงินคนละหลายหมื่นมาร์กและดูพึงพอใจ เงินเดือนกับสวัสดิการแบบนี้แทบจะเทียบได้กับผู้เล่นในบุนเดสลีกาสอง การเล่นในบุนเดสลีกาสองก็คงเป็นแบบนี้สินะ?

เจียงซานกลายเป็นผู้ชนะรายใหญ่อีกครั้ง และได้รับโบนัสมากกว่า 500,000 มาร์กอีกครั้ง เขาแค่ตอกบัตรเข้าทำงานก็ได้เงินก้อนใหญ่ โฮปยินดีจ่าย เจียงซานก็กล้ารับ ทั้งเจ้าบ้านและแขกต่างมีความสุข

รอทเฮาส์เองก็ได้รับโบนัสมากกว่า 100,000 มาร์ก เขาอยากคุกเข่าล้างเท้าให้โฮป และสาบานทันที “ในตลาดซื้อขายช่วงฤดูร้อน แผนการจัดการผู้เล่นของเจียงซานจะต้องดำเนินการให้สำเร็จ”

ที่โต๊ะอาหาร ชไวน์สไตเกอร์แสดงความต้องการกลับบาเยิร์น เจียงซานตบไหล่เขา “ฉันสนับสนุนให้นายกลับไป เวทีของบาเยิร์นใหญ่กว่า ด้วยความสามารถของนาย นายยึดตำแหน่งในบาเยิร์นได้แน่นอน”

“ขอบคุณครับโค้ช” ชไวน์สไตเกอร์พูดอย่างซาบซึ้ง “คุณเปลี่ยนตำแหน่งให้ผม ตอนนี้ผมเต็มไปด้วยความมั่นใจแล้ว”

“นายจะกลายเป็นตำนานของเยอรมนี ฉันมองนายในแง่ดี”

ชไวน์สไตเกอร์จากไป และพาวเวลล์ก็เดินเข้ามา “โค้ชครับ ผม... มาร์ซี...”

“ฉันเข้าใจ นายอยากไปสู่เวทีที่สูงกว่าและกว้างกว่าใช่ไหม?” เจียงซานยิ้ม “ฉันสนับสนุนนาย ด้วยความสามารถของนาย นายยืนหยัดในทีมบุนเดสลีกาสองได้ ฉันจะให้รอทเฮาส์ช่วยหาทีมให้”

“ขอบคุณครับ!” พาวเวลล์ชนแก้วกับเจียงซาน เขาถูกผู้เล่นเก่าในทีมกีดกันมาตลอดฤดูกาล หากไม่ย้ายออกไป เขาก็ไม่รู้ว่าฤดูกาลหน้าจะราบรื่นแบบนี้หรือไม่ ตอนนี้มีโอกาสที่ดีกว่า เขาจึงอยากคว้าเอาไว้

เจียงซานกวักมือ และคูรานยี ฮิตซ์ลส์แพร์เกอร์กับวีเซก็รีบเข้ามาทันที พวกเขาดื่มฉลองกันก่อนคนละแก้ว

“เจ้านาย ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พวกเราจะตามคุณต่อไป” วีเซเป็นคนพูดก่อน “ผมรู้สึกมีความสุขมาก ฤดูกาลหน้าเราจะเลื่อนชั้นสู่ลีกเยอรมันใต้”

“ใช่ ตอนแรกไม่มีใครมองว่าเราจะทำได้ แต่เราประสบความสำเร็จ ฤดูกาลหน้าเราก็ยังอยากประสบความสำเร็จต่อไป” ผมเปียของคูรานยีสั่นไปมา “ขอบคุณครับเจ้านาย ผมได้ลิ้มรสรองเท้าทองคำแล้ว ฤดูกาลหน้าผมก็อยากได้มันอีก”

“แล้วนายล่ะ?”

ฮิตซ์ลส์แพร์เกอร์คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ตามคุณ เข้าสู่ลีกสูงสุด และกลายเป็นสมาชิกของบุนเดสลีกา”

“ในเมื่อพวกนายตัดสินใจกันแล้ว ฉันก็ไม่พูดอะไรอีก หากอยากไปก็บอกฉันตรง ๆ ฉันจะจัดการให้” เจียงซานลุกขึ้น “ฤดูกาลหน้า เราจะคว้าแชมป์ต่อไป”

“ไชโย!” ปัง ๆ ๆ... อึก ๆ ๆ

ดูราฟมีสีหน้าจริงจัง ด้านหนึ่งคือทีม อีกด้านคือเพื่อนเก่า ดูเหมือนเขาจะเดินไปบนเส้นทางเดียวกันไม่ได้ เพื่อนเก่าของเขาแทบไม่ได้รับโอกาสลงเล่นตลอดทั้งฤดูกาล ขณะที่เขาลงเล่นเกือบทุกนัด ใครจะไม่อิจฉากัน?

“ไป? อยู่ต่อ?” ดูราฟยังตัดสินใจไม่ได้

หลังงานเลี้ยงฉลอง ทีมก็แยกย้ายกันตรงนั้น ผู้เล่นออกไปพักผ่อน ส่วนผู้จัดการก็ยุ่งวุ่นวาย

ทันทีที่รอทเฮาส์สร่างเมา เขาก็รีบเดินทางไปมิวนิกเพื่อพบเฮอเนส ลาห์มอยู่ไหน? รีบส่งตัวเขามา ชไวน์สไตเกอร์แสดงเจตนาว่าจะกลับไปแล้ว ทำไมยังไม่ส่งตัวมาอีก?

เจียงซานกับรอทเฮาส์แยกกันดำเนินการ เขายังคงอยากจัดการกับกองกลางและกองหลังสองคนที่ตกลงไว้ตั้งแต่แรก ส่วนทูเคิลออกตามหาผู้เล่นที่มีศักยภาพในทั้งสามแนว

ตลาดซื้อขายเปิดขึ้น และฮอฟเฟนไฮม์ก็เซ็นสัญญาผู้เล่นระลอกแรกทันที ราห์นกับเพนเดอร์เซ็นสัญญาพร้อมกัน และจัดงานแถลงข่าวอย่างเรียบง่าย

ตามปกติ สื่อเยอรมันไม่กี่แห่งกับสื่อจีนสองแห่งรายงานข่าวการเซ็นสัญญาของฮอฟเฟนไฮม์ทันที ผู้เล่นที่เจียงซานยืนกรานจะเซ็นสัญญาเมื่อฤดูกาลก่อน ไม่เพียงกลายเป็นกำลังหลักของทีม แต่ยังมีค่าตัวสูงอีกด้วย หลายทีมในบุนเดสลีกาและบุนเดสลีกาสองกำลังสอบถาม

เวลานี้เจียงซานลงมืออีกครั้ง และเซ็นสัญญาพร้อมกันสองฉบับ เป็นกองกลางหนึ่งคนกับแบ็กซ้ายหนึ่งคน แน่นอนว่าสื่อให้ความสนใจ หากเขายังคงค้นพบเพชรเม็ดงามได้ต่อไป มันก็ไม่ใช่แค่เรื่องสายตาดีธรรมดา แต่เป็นเวทมนตร์เปลี่ยนหินให้เป็นทอง

ไม่ถึงกี่วัน ฮอฟเฟนไฮม์ก็ได้ผู้เล่นใหม่อีกครั้ง การเซ็นสัญญารายที่สามเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และทั้งหมู่บ้านก็พากันตื่นเต้น

การเซ็นสัญญาครั้งนี้คือโรเบิร์ต ฮูธ กองหลังตัวกลางหนุ่ม เพชรเม็ดงามที่ทูเคิลค้นพบ เขามีลักษณะคล้ายฮันท์ กองหลังตัวกลางหลักของทีม ทั้งสูงและกำยำ หากเติบโตขึ้น เขาจะเป็นตัวแทนของผู้เล่นยุโรปสายแข็งอย่างแท้จริง

แต่ตอนนี้ฮูธอายุเพียง 16 ปี มีแค่โครงร่างร่างกายและการเคลื่อนไหวที่หุนหันพลันแล่น โชคดีที่ทักษะการโหม่งอันยอดเยี่ยมของเขาดึงดูดความสนใจจากทูเคิล

ทูเคิลประหลาดใจที่เจียงซานตอบตกลงแทบจะทันทีหลังเขาเสนอชื่อ ฮูธในฐานะเฮดโค้ช เขายังไม่ได้ดูวิดีโอของผู้เล่นด้วยซ้ำ แต่กลับให้เจ้าตัวมาทดสอบทันที ไม่รีบร้อนไปหน่อยหรือ?

ทูเคิลทำได้เพียงเติมคำอธิบายขึ้นมาเอง เจียงซานเป็นนักวิเคราะห์ข้อมูล ผู้เล่นหนุ่มชาวเยอรมันคงอยู่ในฐานข้อมูลของเขา ดังนั้นการที่เขารู้จักฮูธจึงเป็นเรื่องปกติ ใช่แล้ว เหตุผลที่คิดขึ้นมาเองนี้ฟังดูสมเหตุสมผลมาก

ฮูธที่มีใบหน้าเป็นเหลี่ยมมองเจียงซาน เขารู้สึกว่ามันไร้สาระหรือเปล่า? หากโค้ชเป็นชายหัวล้านอย่างทูเคิล เขาคงรู้สึกเป็นเรื่องปกติมากกว่า แต่เจียงซานดูยังหนุ่มมาก!

“เอ่อ... ดูแก่แดดไปหน่อย” ฮูธตัดสินเขาในใจ

เขาร่วมถ่ายภาพ สวมเสื้อสีน้ำเงินกับกางเกงสีน้ำเงิน และมีบรรยากาศทรงพลัง สมกับเป็นสมาชิกกองทัพสีน้ำเงินจริง ๆ

“ฉันมองฮูธในแง่ดี เขาจะกลายเป็นเสาหลักของทีมลีกสูงสุดในอนาคต” เจียงซานวางท่าหมอดูอย่างจริงจัง “แน่นอนว่า ฉันหมายถึงถ้าเขาอยู่กับฮอฟเฟนไฮม์ เลื่อนชั้นไปพร้อมกับเรา เติบโตไปพร้อมกัน และเข้าสู่บุนเดสลีกาพร้อมกัน นี่คือความคาดหวังของพวกเรา”

ฮูธรู้สึกปลาบปลื้ม โค้ชวางตำแหน่งให้เขาสูงขนาดนี้เลยหรือ? หรือเขาต้องการให้ตนลงเล่นเป็นตัวจริง?

จากนั้นเจียงซานก็สาดน้ำเย็นใส่เขา “ฮูธยังหนุ่ม เราไม่รีบส่งเขาลงสนาม ทีมมีคู่กองหลังตัวกลางที่ยอดเยี่ยม และเราจะไม่เปลี่ยนคู่กองหลังตัวกลางง่าย ๆ”

ผู้เล่นแนวรับต้องการความมั่นคง ความเข้าใจกันต้องอาศัยการฝึกฝนผ่านเกมแล้วเกมเล่า หากเอาแต่ปรับเปลี่ยนแผนการเล่น ผลงานก็จะไม่มีทางมั่นคง

แปะ ๆ ๆ สัญญาสามฉบับถูกเซ็นลง และการเสริมทัพในแดนกลางกับแนวรับก็ยังคงดำเนินต่อไป รอทเฮาส์ ผู้จัดการทั่วไป ทำให้เจียงซานต้องมองเขาใหม่ เขาไม่เพียงยืมตัวลาห์มมาได้ แต่ยังเกลี้ยกล่อมเฮอเนสให้ปล่อยชไวน์สไตเกอร์อยู่ฮอฟเฟนไฮม์ต่อครึ่งฤดูกาลเพื่อฝึกฝน

แม้จะมีเงื่อนไขเรียกตัวกลับได้ทุกเมื่อ แต่บาเยิร์นคงไม่ส่งตัวเขากลับโดยไม่มีเหตุผลก่อนวันคริสต์มาส คราวนี้ชไวน์สไตเกอร์จึงกระอักกระอ่วน เขาเคยรับปากเจียงซานว่าจะกลับบ้านและจะไม่กลับมาอีกหากทุกอย่างไม่ราบรื่น แต่แล้วเขาก็ถูกโยนออกจากทีมอีกครั้ง ความเป็นจริงตบหน้าเขาเข้าอย่างจัง